Jak powstaje klinkier?

Klinkier powstaje z gliny, czyli najstarszego i najbardziej trwałego materiału budowlanego w historii. Klinkierem nazywamy materiały ceramiczne, posiadające wyjątkowe właściwości, takie jak bardzo niska nasiąkliwość oraz wysoka wytrzymałość na ściskanie. Produkty klinkierowe uzyskuje się wypalając specjalne rodzaje gliny w temperaturze przewyższającej 1000° C.

Proces produkcji wyrobów klinkierowych, takich jak płytki, bruki oraz cegły, zaczyna się od wydobycia wysokogatunkowych rodzajów gliny, tzw. gliny łupkowej. Po wydobyciu, glina zostaje wstępnie rozmieszana i poddana procesowi homogenizacji, czyli ujednorodnienia. Następnym procesem przy produkcji, jest wytworzenie odpowiedniej mieszanki z gliny lub kilku rodzajów gliny z kruszywem, takim jak piasek, szamot lub mączka ceramiczna oraz dodatkiem wody. Tak przygotowany surowiec jest następnie przepuszczany przez różne urządzenia, które mają za danie glinę rozdrobnić, wymieszać oraz ujednorodnić. Mieszanka po tym procesie posiada wilgotność równą 17-18%. Następnie trafia do pracy próżniowej, gdzie pod wpływem bardzo wysokiego ciśnienia formowane jest pasmo gliny, a następnie dzielone na sztuki, za pomocą ucinaczy. W tym momencie niektóre produkty zostają angobowane, czyli powierzchniowo barwione oraz poddawane procesowi kształtowania powierzchni lica.

Uformowane w ten sposób wyroby klinkierowe posiadają około 10% większe rozmiary od produktu finalnego. Skurczeniu ulegają w dalszej części procesu, podczas suszenia i wypału. Surowe wyroby zostają ułożone na specjalnych wózkach piecowych, które zostają przewiezione do suszarni tunelowej, często mającej długość ponad 100m. Suszą się do 72 godzin. Proces ten przebiega powoli, aby produkt nie pękał ani nie ulegał deformacji. Temperatura oraz wilgotność w poszczególnych miejscach suszarni zmienia się, jednak jest zawsze tak dobrana, aby zapewnić odpowiednie suszenie się produktów.

W jednym z ostatnich etapów wózki z wysuszonymi produktami trafiają do pieca tunelowego o długości podobnej do suszarni tunelowej. Temperatura wypału w piecu jest ustawiona według "krzywej wypału", zmiennej dla każdego rodzaju gliny. Krzywa wypału określa precyzyjnie temperaturę w każdym punkcie pieca, w celu zapewniania finalnemu produktowi odpowiednich parametrów technicznych oraz wysokiej jakości. Produkty trafiające do pieca, przesuwana są na wózkach powoli i początkowo jedynie ogrzewane, aż trafią do strefy wypału, gdzie w zależności od mieszanki gliny, temperatura może osiągnąć nawet 1200° C. Po wypale produkty muszą zostać powoli ostudzone. Cały ten proces trwa do 72 godzin.